از هوش مصنوعی تا اقتصاد چرخشی نسخه دانش بنیان ها برای نجات محیط زیست به گزارش سئو سی، دبیر ستاد آب، انرژی و محیط زیست با تشریح اولویت های فناورانه کشور در حوزه محیط زیست، بر نقش هوش مصنوعی در پیشبینی بحران های محیط زیست و ظرفیت اقتصاد چرخشی برای ایجاد اشتغال تأکید نمود. به گزارش سئو سی به نقل از معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان ریاست جمهوری، همزمان با هفته محیط زیست، سید محمدمهدی نوربخش، دبیر ستاد توسعه اقتصاد دانش بنیان آب، انرژی و محیط زیست در گفتگویی به تشریح ظرفیت شرکت های دانش بنیان برای حل چالش های محیط زیست کشور، نقش هوش مصنوعی در مدیریت منابع طبیعی و فرصتهای صادرات فناوری های محیط زیستی پرداخت.وی در جواب این پرسش که مهم ترین مسئله محیط زیستی کشور که امروز می تواند با کمک شرکت های دانش بنیان حل شود چیست، اظهار داشت: در وضعیت فعلی کشور دشوار است که تنها یک مسئله را بعنوان مهم ترین چالش محیط زیستی معرفی نماییم. ایران با مجموعه ای از مسایل جدی همچون آلودگی هوا، گردوغبار، پسماند شهری و صنعتی، آلودگی آب و خاک، خشک شدن تالاب ها و دریاچه ها، کم آبی، افت منابع آب زیرزمینی، فرونشست زمین، مصرف بالای انرژی، کاهش تنوع زیستی و آثار تغییر اقلیم روبروست.نوربخش اضافه کرد: در خیلی از این حوزه ها شرکت های دانش بنیان ایرانی فعال می باشند و راهکارهایی در حوزه پایش، تصفیه و بازچرخانی آب، مدیریت پسماند، کنترل آلاینده ها، کاهش مصرف انرژی و سامانه های هوشمند پایش محیط زیست عرضه کرده اند.دبیر ستاد توسعه اقتصاد دانش بنیان آب، انرژی و محیط زیست با اشاره به ارتباط تنگاتنگ حوزه های آب، انرژی و محیط زیست اشاره کرد: این مسایل را دیگر نمی توان به شکل جداگانه بررسی کرد. تامین، تصفیه و انتقال آب نیازمند مصرف انرژی است، تولید انرژی بر منابع آب و کیفیت محیط زیست اثر می گذارد و پسماند هم در صورت مدیریت صحیح می تواند به ماده اولیه، انرژی یا محصول جدید تبدیل گردد. این همان نگاهی است که در جهان تحت عنوان «اقتصاد چرخشی» دنبال می شود.او اضافه کرد: ستاد توسعه اقتصاد دانش بنیان آب، انرژی و محیط زیست هم با همین نگاه شکل گرفته است تا بجای پرداختن بخشی به مسائل، راهکار هایی را دنبال کند که بتوانند همزمان چندین گلوگاه را هدف قرار دهند.بازچرخانی آب، مدیریت پسماند و کاهش آلاینده ها در اولویت قرار دارندنوربخش درباره ی اولویت های اصلی این ستاد برای ورود شرکت های دانش بنیان اظهار داشت: مبنای برنامه ریزی ما، حل مسایل واقعی و گلوگاهی محیط زیست کشور است. در همین جهت، تفاهم نامه منعقدشده میان معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان ریاست جمهوری و سازمان حفاظت محیط زیست، زمینه مهمی برای هم افزایی میان دستگاههای متولی و زیست بوم دانش بنیان کشور فراهم نموده است.دبیر ستاد توسعه اقتصاد دانش بنیان آب، انرژی و محیط زیست سه محور اصلی را از اولویت های فعلی برشمرد و اظهار داشت: اولین اولویت، مدیریت و مهار انتشار کربن و سایر آلاینده هاست که ارتباط مستقیمی با آلودگی هوا، مصرف انرژی و روندهای جهانی حوزه اقلیم دارد. در این بخش فناوری های پایش انتشار، بهینه سازی مصرف انرژی و کاهش آلاینده های صنعتی می توانند نقش مؤثری ایفا کنند.وی مدیریت پسماند با رویکرد اقتصاد چرخشی را دومین اولویت دانست و اضافه کرد: باید نگاه به پسماند از یک زباله دفنی به یک منبع تولید ماده اولیه، انرژی و محصولات جدید تغییر کند.به گفته او، بازچرخانی آب و پساب هم سومین اولویت مهم است؛ چونکه استفاده مجدد از پساب تصفیه شده در صنعت، فضای سبز و برخی مصارف کشاورزی می تواند هم فشار بر منابع آبی را کم کند و هم از ورود آلودگی به محیط زیست پیشگیری کند.فناوری وجود دارد؛ اما بازار آن هنوز شکل نگرفته استنوربخش در ارزیابی سهم فناوری های بومی و دانش بنیان در کاهش آلودگی هوا، مدیریت پسماند و مصرف آب اظهار داشت: ظرفیت فناوری های داخلی در این عرصه ها قابل توجه است، اما سهم واقعی آنها در بازار و پروژه های اجرائی هنوز رضایت بخش نیست.دبیر ستاد توسعه اقتصاد دانش بنیان آب، انرژی و محیط زیست اضافه کرد: امروز شرکت های توانایی در حوزه پایش آلودگی هوا، کنترل آلاینده های صنعتی، تصفیه و بازچرخانی آب، کاهش مصرف انرژی و سامانه های هوشمند محیط زیستی فعالیت می نمایند و از نظر آمادگی فناورانه وضعیت مناسبی داریم.وی با اشاره به اینکه بازار فناوری های محیط زیستی با سایر حوزه ها متفاوت است، اظهار داشت: منفعت اقتصادی این فناوری ها همیشه به شکل مستقیم و فوری دیده نمی گردد. برای نمونه کاهش آلودگی هوا یا ممانعت از برداشت بی رویه منابع آب، منافعی بسیار پرارزش برای جامعه ایجاد می کند، اما این منافع الزاماً در تراز مالی کوتاه مدت دستگاهها و بنگاه هاو تاکید کرد: برای ایجاد بازار این فناوری ها باید خسارت های محیط زیستی، هزینه های درمان، افت بهره وری، اتلاف منابع و جرایم محیط زیست بطور دقیق محاسبه و در پروسه تصمیم گیری اقتصادی لحاظ شوند. زمانی که آلوده کردن هزینه داشته باشد و کاهش آلودگی ارزش اقتصادی پیدا کند، فناوری های دانش بنیان هم بازار خودرا پیدا خواهند کرد.هوش مصنوعی از داده های محیط زیستی «تصمیم» می سازددبیر ستاد توسعه اقتصاد دانش بنیان آب، انرژی و محیط زیست درباره ی نقش هوش مصنوعی در مدیریت محیط زیست اظهار داشت: مهم ترین کارکرد هوش مصنوعی اینست که امکان بهره برداری حداکثری از حجم عظیم داده های محیط زیستی را فراهم می آورد. کشورهایی موفق تر خواهند بود که بتوانند از داده ها تصمیم بسازند، نه این که فقط داده جمع آوری کنند.او اضافه کرد: داده های گسترده ای از ایستگاه های پایش هوا و آب، تصاویر ماهواره ای، اطلاعات هواشناسی، داده های مصرف آب و انرژی، پهپادها و حتی گزارش های مردمی در اختیار داریم که هوش مصنوعی می تواند آنها را تحلیل و الگوهای پنهان را آشکار کند.نوربخش با اشاره به کاربردهای این فناوری توضیح داد: در حوزه آلودگی هوا، هوش مصنوعی می تواند با ترکیب داده های ترافیکی، هواشناسی و صنعتی، وضعیت آلودگی را در مقیاس محله ای پیش بینی نماید. همین طور در مدیریت منابع آب، پیشبینی سیلاب و خشکسالی، شناسایی نشت های متان و کربن و صیانت از تنوع زیستی هم کاربردهای گسترده ای دارد.وی تصریح کرد: تحلیل تصاویر ماهواره ای، دوربین های تله ای و داده های صوتی می تواند به شناسایی سریع تخریب زیستگاه ها، آتشسوزی ها و تغییرات پوشش گیاهی کمک نماید. البته استفاده از هوش مصنوعی هم باید هدفمند باشد، چونکه این فناوری خود مصرف کننده انرژی و منابع است.محیط زیست می تواند به موتور اشتغال و درآمد تبدیل شوددبیر ستاد توسعه اقتصاد دانش بنیان آب، انرژی و محیط زیست با تکیه بر ضرورت تغییر نگاه به محیط زیست اظهار داشت: معمولا محیط زیست بعنوان یک حوزه هزینه بر شناخته می شود؛ در حالیکه هزینه نکردن برای محیط زیست، خسارت های بسیار سنگین تری را به کشور تحمیل می کند.وی اضافه کرد: آلودگی هوا به معنای رشد هزینه های درمان، مرگ زودرس، کاهش بهره وری و افت کیفیت زندگی است. همین طور برداشت بی رویه از منابع آب زیرزمینی به فرونشست زمین، تخریب زیرساخت ها و کاهش حاصلخیزی خاک منجر می شود.این مقام مسئول باور دارد شرکت های دانش بنیان باید علاوه بر توسعه فناوری، روی مدلهای اقتصادی حل مسئله هم تمرکز کنند و نشان دهند که کاهش مصرف آب و انرژی، بازچرخانی پساب یا کاهش آلاینده ها چه میزان از هزینه ها و خسارت های آینده را می کاهد.او همین طور اقتصاد چرخشی را یکی از مهم ترین فرصتهای توسعه پایدار دانست و اظهار داشت: تبدیل پسماند آلی به کمپوست و بیوگاز، استفاده مجدد از نخاله های ساختمانی، بهره برداری از لجن تصفیه خانه ها و بازیافت پلاستیک، فلز، شیشه و کاغذ، علاوه بر منافع محیط زیستی، می تواند به ایجاد اشتغال، توسعه بازار و کاهش وابستگی به منابع طبیعی منجر شود.بازار فناوری های محیط زیستی منطقه، مجالی برای دانش بنیان هانوربخش درباره ی ظرفیت صادرات فناوری های محیط زیستی ایرانی به کشورهای منطقه اظهار داشت: خیلی از کشورهای همسایه با چالش هایی مشابه ایران همچون گردوغبار، کم آبی، بیابان زایی، آلودگی هوا و ضعف زیرساخت های مدیریت پسماند مواجهند و همین مساله فرصتهای ارزشمندی را برای صادرات فناوری های ایرانی فراهم نموده است.دبیر ستاد توسعه اقتصاد دانش بنیان آب، انرژی و محیط زیست اضافه کرد: شرکت های دانش بنیان در حوزه هایی مانند هوشمندسازی زیرساخت های آب و انرژی، پایش آلودگی هوا، تصفیه فاضلاب و بازچرخانی آب، مدیریت پسماند، کنترل کانون های گردوغبار، احیای تالاب ها و سامانه های پایش و هشدار سریع پتانسیلهای قابل توجهی دارند.وی تاکید کرد: مزیت فناوری های ایرانی اینست که در وضعیت اقلیمی دشوار و کم آبی توسعه یافته اند و در صورت عرضه نمونه های موفق داخلی، قابلیت عرضه به بازارهای منطقه ای را خواهند داشت.او در آخر تصریح کرد: صادرات فناوری های محیط زیستی فقط با تلاش یک شرکت محقق نمی شود و نیازمند استانداردسازی، تأمین مالی، ضمانت عملکرد، همکاریهای بین دولتی و استفاده از ظرفیت دیپلماسی فناوری است. به قول او، اگر این زیرساخت ها فراهم گردد، شرکت های دانش بنیان ایرانی می توانند سهم قابل توجهی از بازار فناوری های محیط زیستی منطقه را به دست آورند. به طور خلاصه وی در جواب این پرسش که مهم ترین مساله محیط زیستی کشور که امروز می تواند با کمک شرکتهای دانش بنیان حل شود چیست، گفت: در وضعیت فعلی کشور دشوار است که تنها یک مساله را به عنوان مهم ترین چالش محیط زیستی معرفی نماییم. فناوری وجود دارد؛ اما بازار آن هنوز شکل نگرفته است نوربخش در ارزیابی سهم فناوری های بومی و دانش بنیان در کاهش آلودگی هوا، مدیریت پسماند و مصرف آب گفت: ظرفیت فناوری های داخلی در این حوزه ها قابل توجه است، اما سهم حقیقی آنها در بازار و پروژه های اجرائی هنوز رضایت بخش نیست. کشورهایی موفق تر خواهند بود که بتوانند از داده ها تصمیم بسازند، نه اینکه فقط داده جمع آوری کنند. منبع: سئو سی 1405/03/27 14:22:00 5.0 / 5 6 تگهای خبر: بازی , برنامه ریزی , توسعه , دانش بنیان این مطلب سئوسی را می پسندید؟ (1) (0) تازه ترین مطالب مرتبط بازسازی اجتماعی پساجنگ با هوش مصنوعی و فناوری های نرم جولان تاکسی های خودران چین در سوئیس قدرت ایران را نه تهدیدها بلکه دانش، فرهنگ و اراده ایرانیان رقم می زند استفاده از فناوری چاپ سه بعدی در درمان آلزایمر نظرات بینندگان در مورد این مطلب نظر شما در مورد این مطلب نام: ایمیل: نظر: سوال: = ۵ بعلاوه ۴