تحول در پارادایم صنعت ساختمان با فناوری ساخت هوشمندتر و کم کربن

به گزارش سئو سی، معاون علمی رئیس جمهور اظهار داشت: صنعت ساختمان باید با پذیرش فناوری ها و رعایت الزامات مبحث ۱۹ ساختمان، در راه ساخت سریع تر، هوشمندتر و کم کربن گام بردارد.

گزارش خبرگزاری مهر به نقل از معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان ریاست جمهوری، حسین افشین، معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس جمهور، بامداد امروز ۲۹ مرداد و در حاشیه بازدید از بیست وششمین نمایشگاه بین المللی صنعت ساختمان، با تشریح نگاه جدید به نقش فناوری و اقتصاد دانش بنیان در این صنعت، اظهار نمود: اگر بخواهیم نمایشگاه صنعت ساختمان را از نظر فناوری و اقتصاد دانش بنیان نگاه نماییم، این رویداد باید فراتر از نمایش محصولات و تجهیزات، به بستری برای اتصال ایده، فناوری، سرمایه، پروژه و بازار تبدیل گردد و در نهایت به ایجاد قدرت ملی منجر شود.
وی با اشاره به تغییر پارادایم در تعریف قدرت در صنعت ساختمان اضافه کرد: در پارادایم جدید معاونت علمی، قدرت در صنعت ساختمان فقط به این معنا نیست که کشور بتواند ساختمان های بیش تری بسازد؛ قدرت حقیقی آنست که بتوانیم سریع تر، هوشمندتر، کم مصرف تر، قابل اندازه گیری تر و کم کربن تر بسازیم. این همان نقطه ای است که فناوری، مقررات و بازار به یکدیگر می رسند.
معاون علمی رئیس جمهور، یکی از مهم ترین نشانه های این تغییر را ویرایش جدید و پنجم مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان دانست و اظهار داشت: «مبحث ۱۹» دیگر صرفا درباره ی عایق کاری دیوار و پنجره نیست، بلکه نگاه آن به کل عملکرد ساختمان گسترش پیدا کرده است.
افشین افزود: در رویکرد جدید، ساختمان باید از نظر مصرف انرژی رتبه بندی شود، مصرف حقیقی آن قابل اندازه گیری باشد، تجهیزات آن در صورت ضرورت هوشمند و قابل کنترل باشند و آثار انرژی و کربنی آن در طول چرخه عمر مورد توجه قرار گیرد.
وی با اشاره به رده بندی انرژی ساختمان ها در مبحث ۱۹ توضیح داد: در این مبحث، ساختمان ها در رده های انرژی A تا D قرار می گیرند و شاخص اصلی، شدت مصرف انرژی بر حسب کیلووات ساعت بر مترمربع در سال است. بطور مثال، در یک ساختمان مسکونی نمونه در تهران، حرکت از حدود رده D به B می تواند شدت مصرف انرژی را حدودا نصف کند و رسیدن به رده A هم در یک سناریوی نظری می تواند به حدود ۷۵ درصد کاهش شدت مصرف منجر شود.
رئیس بنیاد ملی نخبگان با تکیه بر اهمیت این مساله در مقیاس ملی اظهار نمود: اهمیت این تغییر زمانی روشن تر می شود که به مقیاس انرژی کشور دقت نماییم. مصرف نهائی انرژی ایران در حدود ۷.۱ میلیارد کیلووات ساعت معادل انرژی در روز برآورد می شود و ساختمان ها حدود ۴۰ درصد از مصرف نهائی انرژی کشور را به خود اختصاص می دهند؛ در حالیکه در جهان، سهم ساختمان ها حدود ۳۰ درصد است.
وی اضافه کرد: اگر بتوانیم فقط سهم ساختمان را از حدود ۴۰ درصد به سطح ۳۰ درصد نزدیک نماییم، بصورت نظری حدود ۷۱۰ میلیون کیلووات ساعت در روز صرفه جویی انرژی خواهیم داشت؛ یعنی حدود ۲۵۹ میلیارد کیلووات ساعت در سال.
افشین افزود: اگر ارزش هر کیلووات ساعت انرژی صرفه جویی شده را فقط ۵ سنت دلار درنظر بگیریم، این کاهش مصرف ارزشی در حدود ۳۵ میلیون دلار در روز و نزدیک به ۱۲ میلیارد دلار در سال خواهد داشت. از نظر انرژی هم این مقدار معادل حدود ۳۰ هزار مگاوات توان پیوسته است.
معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس دولت با این حال تاکید کرد: البته این عدد، معادل انرژی نظری است و نباید مستقیماً به تعداد نیروگاه برق تعبیر شود، چونکه بخش مهمی از انرژی مصرفی ساختمان ها در ایران بصورت مستقیم از گاز تأمین می شود.
وی با اعلان اینکه این اعداد اهمیت راهبردی بهینه سازی ساختمان را نشان می دهد، اظهار داشت: این ارقام نشان می دهند که بهینه سازی ساختمان صرفا یک مبحث محیط زیستی یا مهندسی نیست؛ بلکه یک مساله جدی اقتصادی و راهبردی است
افشین در ادامه با اشاره به مفهوم ساختمان قابل اندازه گیری در ویرایش جدید مبحث ۱۹ اظهار نمود: دیگر کافی نیست ساختمانی روی کاغذ کم مصرف باشد؛ باید بتوان مصرف حقیقی آنرا در زمان بهره برداری اندازه گرفت، پایش کرد و در صورت مشاهده انحراف، نسبت به اصلاح آن اقدام نمود. اینجاست که سامانه هائی مانند EMS و BMS اهمیت پیدا می کنند.
وی توضیح داد: EMS یا سیستم مدیریت انرژی، وظیفه اندازه گیری، تحلیل و کنترل مصرف انرژی را بر عهده دارد و BMS هم مدیریت تجهیزات ساختمان را انجام می دهد. در ساختمان های بزرگ و مشمول مقررات، این سیستم ها از یک گزینه لوکس فاصله گرفته اند و به ابزار مدیریت حقیقی انرژی تبدیل گشته اند.
معاون علمی رئیس دولت همینطور انرژی های تجدیدپذیر را یکی دیگر از محورهای مهم رویکرد جدید مبحث ۱۹ دانست و اظهار داشت: در ویرایش جدید مبحث ۱۹، استفاده از انرژی های تجدیدپذیر صرفا یک سفارش کلی نیست و برای گروه هایی از ساختمان ها بصورت مرحله ای اجبار پیدا کرده است. این یعنی ساختمان آینده فقط مصرف کننده انرژی نیست؛ بلکه باید بتواند قسمتی از انرژی مورد نیاز خودرا هم تولید نماید.
رئیس بنیاد ملی نخبگان با اشاره به تغییر مهم دیگر در رویکرد مقررات ساختمانی اضافه کرد: ورود جدی تر مفهوم چرخه عمر یا LCA از دیگر تغییرات مهم می باشد. در این نگاه، ساختمان فقط در زمان بهره برداری ارزیابی نمی گردد، بلکه استخراج مواد اولیه، تولید مصالح، حمل، ساخت، تعمیرات، بهره برداری، تخریب و بازیافت هم مورد توجه قرار می گیرند.
وی افزود: به همین دلیل، مفهوم کربن نهفته مصالح اهمیت پیدا کرده است. امکان دارد یک ساختمان در زمان بهره برداری انرژی کمی مصرف کند، اما اگر مصالح آن با مصرف انرژی و انتشار کربن بسیار بالا ساخته شده باشند، نمی توان صرفا با نگاه به قبض انرژی، آنرا ساختمانی کاملا سبز دانست.
افشین با تشریح مفهوم ساختمان سبز اظهار داشت: در همین چارچوب است که مفهوم ساختمان سبز معنا پیدا می کند؛ ساختمانی که در طول چرخه عمر خود انرژی و آب کمتری مصرف کند، کربن و پسماند کمتری تولید نماید، کیفیت محیط داخلی مناسبی داشته باشد و عملکرد آن قابل اندازه گیری و مدیریت باشد.
معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس دولت در بخش دیگری از سخنان خود به اهمیت فناوری های دیجیتال در صنعت ساختمان اشاره نمود و اظهار داشت: مبحث BIM و دوقلوی دیجیتال هم در همین مسیر قابل فهم است. BIM فقط مدل سه بعدی ساختمان نیست؛ بلکه یک مدل اطلاعاتی است که اطلاعات معماری، سازه، تأسیسات، مصالح و تجهیزات را یکپارچه می کند.
وی اضافه کرد: دوقلوی دیجیتال یک مرحله جلوتر است؛ یعنی این مدل به داده های حقیقی ساختمان در زمان بهره برداری متصل می شود. بنابراین، ساختمان پس از تحویل، «حافظه» و «داده زنده» دارد و مدیر بهره برداری می تواند وضعیت مصرف، تجهیزات و نگهداری را بصورت حقیقی رصد کند.
افشین با تکیه بر لزوم تعریف مجدد جایگاه نمایشگاه صنعت ساختمان در چهارچوب اقتصاد دانش بنیان اظهار نمود: ازاین رو جایگاه نمایشگاه صنعت ساختمان در پارادایم جدید معاونت علمی و اقتصاد دانش بنیان باید فراتر از نمایش محصول تعریف شود.
وی افزود: نمایشگاه باید جایی باشد که مساله صنعت به فناوری وصل شود، فناوری به سرمایه و پروژه حقیقی متصل شود و پروژه به بازار و ثروت برسد.
معاون علمی رئیس دولت اشاره کرد: اما در پارادایم قدرت بنیان، حتی این هم کافی نیست. هدف غائی این است که فناوری به قابلیت ملی تبدیل شود؛ قابلیت کاهش مصرف انرژی، قابلیت ساخت سریع تر، قابلیت صنعتی سازی، قابلیت مدیریت هوشمند ساختمان، قابلیت کاهش کربن و قابلیت رقابت در بازارهای منطقه ای و جهانی.
وی تاکید کرد: بنابراین می توان گفت قدرت آینده صنعت ساختمان در صرف ساختن نیست؛ در توان ساخت سریع تر، هوشمندتر، کم مصرف تر، قابل اندازه گیری و کم کربن است. نمایشگاه باید جایی باشد که این توانایی ها از ایده به فناوری، از فناوری به پروژه و از پروژه به ثروت و قدرت ملی تبدیل شوند.
افشین در انتها اظهار داشت: اگر بتوانیم نمایشگاه صنعت ساختمان را به چنین سکویی تبدیل نماییم، موفقیت آن دیگر فقط با تعداد غرفه ها و بازدیدکنندگان سنجیده نمی شود؛ بلکه باید دید چند فناوری بعد از نمایشگاه وارد پروژه حقیقی شده، چه میزان انرژی و منابع صرفه جویی کرده و چه مقدار توان صنعتی و اقتصادی برای کشور بوجود آورده است
گفتنی است بیست وششمین نمایشگاه بین المللی صنعت ساختمان از ۲۷ تا ۳۰ مردادماه ۱۴۰۵ در محل دائمی نمایشگاه های بین المللی تهران و به همت اتاق تعاون ایران برگزار می گردد و قشر بزرگی از شرکتها و کنشگران حوزه ساختمان، مصالح، تجهیزات و فناوری های مرتبط را گردهم آورده است.
این رویداد، بستری برای معرفی تکنولوژی های جدید، توسعه ارتباطات تجاری و آشنایی کنشگران صنعت با راهکارهای جدید در عرصه ساخت وساز فراهم نموده است.

به طور خلاصه گزارش خبرگزاری مهر به نقل از معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان ریاست جمهوری، حسین افشین، معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس جمهور، صبح امروز ۲۹ مرداد و در حاشیه بازدید از بیست وششمین نمایشگاه بین المللی صنعت ساختمان، با تشریح نگاه جدید به نقش فناوری و اقتصاد دانش بنیان در این صنعت، اظهار داشت: اگر بخواهیم نمایشگاه صنعت ساختمان را از نظر فناوری و اقتصاد دانش بنیان نگاه نماییم، این رویداد باید فراتر از نمایش محصولات و تجهیزات، به بستری برای اتصال ایده، فناوری، سرمایه، پروژه و بازار تبدیل گردد و در نهایت به ایجاد قدرت ملی منجر شود. وی با اشاره به تغییر پارادایم در تعریف قدرت در صنعت ساختمان افزود: در پارادایم جدید معاونت علمی، قدرت در صنعت ساختمان فقط به این معنا نیست که کشور بتواند ساختمان های بیش تری بسازد؛ قدرت واقعی آنست که بتوانیم سریع تر، هوشمندتر، کم مصرف تر، قابل اندازه گیری تر و کم کربن تر بسازیم. مصرف نهایی انرژی ایران در حدود ۷.۱ میلیارد کیلووات ساعت معادل انرژی در روز برآورد می شود و ساختمان ها حدود ۴۰ درصد از مصرف نهایی انرژی کشور را به خود اختصاص می دهند؛ در حالی که در جهان، سهم ساختمان ها حدود ۳۰ درصد است. وی افزود: اگر بتوانیم فقط سهم ساختمان را از حدود ۴۰ درصد به سطح ۳۰ درصد نزدیک نماییم، به صورت نظری حدود ۷۱۰ میلیون کیلووات ساعت در روز صرفه جویی انرژی خواهیم داشت؛ یعنی حدود ۲۵۹ میلیارد کیلووات ساعت در سال. افشین اضافه کرد: اگر ارزش هر کیلووات ساعت انرژی صرفه جویی شده را فقط ۵ سنت دلار در نظر بگیریم، این کاهش مصرف ارزشی در حدود ۳۵ میلیون دلار در روز و نزدیک به ۱۲ میلیارد دلار در سال خواهد داشت. هدف غائی این است که فناوری به قابلیت ملی تبدیل شود؛ قابلیت کاهش مصرف انرژی، قابلیت ساخت سریع تر، قابلیت صنعتی سازی، قابلیت مدیریت هوشمند ساختمان، قابلیت کاهش کربن و قابلیت رقابت در بازارهای منطقه ای و جهانی. وی اشاره کرد: بدین سبب می توان گفت قدرت آینده صنعت ساختمان در صرف ساختن نیست؛ در توان ساخت سریع تر، هوشمندتر، کم مصرف تر، قابل اندازه گیری و کم کربن است.

منبع: سئو سی

1405/05/31

09:31:45

5.0 / 5

تگهای خبر: ارتباط , بازی , تجهیزات , تكنولوژی

این مطلب سئوسی را می پسندید؟

(1)

(0)

تازه ترین مطالب مرتبط

نظرات بینندگان در مورد این مطلب

نظر شما در مورد این مطلب

نام:

ایمیل:

نظر:

سوال:

= ۳ بعلاوه ۵